An Eye Dreads the Sun

Curator: Cynthia Jordens

Kunstenaars: AYO, Taqwa Ali, Atousa Bandeh, Nolan Oswald Dennis, Jennifer Tee

Materialen zijn geen stille getuigen. Ze dragen verhalen en sporen van herkomst en verlies met zich mee, en geven kennis door. In An Eye Dreads the Sun zijn aarde, plantenpigmenten, textiel, geluid en de menselijke stem dragers van herinnering. In de werken in deze tentoonstelling dienen materialen als een manier om de sporen te volgen die de geschiedenis achterlaat.

De titel, ontleend aan een gedicht van Etel Adnan, roept een dubbelzinnig beeld op: de zon als bron van leven, maar ook als een oog dat getuige is van geweld, conflict en ontheemding. In de monumentale installatie A Thousand Sunsets (2026) geeft Atousa Bandeh deze spanning een materiële vorm. De installatie brengt de steeds veranderende kleuren van zonsondergangen samen en bevriest dit vluchtige moment als het ware in de tijd.

De tentoonstelling richt de blik op wat vaak buiten beeld blijft, op wat in materialen blijft doorwerken en op wat de zon uiteindelijk aan het licht brengt. Taqwa Ali werkt met natuurlijke materialen als zeewater, zout, hibiscus en kalksteen om de relatie tussen landschap en ontheemding te onderzoeken. In A Score for Atat’s Homestead (2025) roept AYO via klank een verloren thuisland op. In het werk van Jennifer Tee verwijst de tulp naar koloniale handelsnetwerken, terwijl Nolan Oswald Dennis in Specifications for a Reverse Archeology (2022–23) de instrumenten en logica van de archeologie herwerkt om te bevragen hoe geschiedenissen aan het land worden onttrokken.

An Eye Dreads the Sun vormt het slotstuk van een drieluik waarin transformatie vanuit zowel een poëtisch als een politiek perspectief wordt benaderd. De tentoonstelling stelt de vraag hoe we kunnen kijken naar wat vaak buiten beeld blijft. Zoals materialen sporen vasthouden, zo werpt ook de zon licht op datgene wat anders verborgen blijft.