Mourning Proved Impossible (2024)

Zeventig fotoprints vormen samen de palmboom uit de tuin van Lopulissa’s Molukse grootvader. Lopulissa, zelf met Turkse en Molukse roots, plaatste er persoonlijke familieobjecten op voordat hij het geheel met bleek bespoot. De objecten beschermden delen van het beeld, waardoor zowel herkenbare als mysterieuze silhouetten ontstonden – van de handschoen van zijn opa tot meer abstracte vormen. Het gebruik van bleek roept de metafoor van whitewashing op: het wegpoetsen van pijnlijke geschiedenissen, maar tegelijkertijd het zichtbaar maken van wat níet mag verdwijnen. Door de prints te beschadigen en opnieuw samen te brengen, onderzoekt Lopulissa zijn ‘in-between state’ (het leven tussen culturen) en laat hij zien hoe herinneringen blijven verschijnen, verdwijnen en toch standhouden.