The Fallen Rain (2025)

Voor dit tweeluik werkt Taqwa Ali met hibiscus, een materiaal dat voor haar sterk verbonden is met haar thuisland Soedan. In haar atelier maakt ze het pigment zelf: gedroogde hibiscusbloemen worden in water getrokken, opnieuw gedroogd en fijngemalen, waarna het poeder wordt gemengd met een olie-emulgator. De aanvankelijk rode kleur verandert tijdens het drogen door een chemisch proces in diepe blauw- en grijstinten.

In dit proces staat de voortdurende wisselwerking tussen controle en toeval centraal, waardoor organische vormen en subtiele texturen ontstaan. Transformatie is onderdeel van het materiaal zelf. Diepe blauw- en grijstinten roepen associaties op met stromend water, dichte mist en geoxideerde metalen oppervlakken.

Ali’s manier van kijken is nauw verbonden met haar persoonlijke geschiedenis. Sinds haar vertrek uit Soedan zijn digitale satellietbeelden een manier geworden om terug te keren naar plaatsen die niet langer fysiek bereikbaar zijn. De herinnering aan het landschap van haar thuisland verschijnt op een abstracte manier, in vogelvluchtperspectief, en wordt een ruimte waarin afstand en herinnering samenkomen. In dialoog met de sculpturen die voor de doeken zijn geplaatst, verkennen de werken thema’s als vergankelijkheid, transformatie en de voortdurende wisselwerking tussen materie, tijd en omgeving.