Window #1 (2026)
Het kleine, zeshoekige werk toont kale boomtakken tegen een goudgele lucht, als een verstild fragment van een steeds terugkerende zonsondergang. De vorm doet denken aan een venster: een opening naar de buitenwereld, maar tegelijk een kader dat bepaalt hoe die wereld zichtbaar wordt. Net als in Bandehs grotere werken komen hier tijd, herinnering en verlangen samen in een alledaags beeld.
