While Searching, Behavior Changed / Everything Ends Up on the Beach / Romanticizing Home – Stolen Days, Stolen Ours (2024)

Hoe verbeeld je een verzwegen geschiedenis? Geïnspireerd op Indonesische en Molukse ikat- weeftechnieken toont Nazif Lopulissa drie werken gebaseerd op de volgende foto’s: de treinkaping bij De Punt in 1977, een strand op de Molukken en de tuin van Lopulissa’s opa op de Molukken. De drie werken zijn collectief geweven doeken die bewegen tussen twee- en driedimensionaliteit, tussen verschijnen en verdwijnen. De werken zijn geweven met spiegelend folie, waarmee Lopulissa de toeschouwer betrekt bij het werk en bij de geschiedenis. Met wissen, bleken en herschikken laat Lopulissa zien hoe beelden – net als herinneringen – steeds oplossen en opnieuw vorm krijgen. Hij maakt zichtbaar dat, zoals de zee uiteindelijk alles aanspoelt, ook een gecensureerde waarheid vroeg of laat naar boven komt: een visuele poging om datgene te vangen wat lang verzwegen bleef.

Kruidnagelschip

Het kruidnagelschip van Nazif Lopulissa is een klein maar geladen souvenir uit zijn persoonlijke collectie. Het schip is volledig gemaakt uit gedroogde kruidnagels, aan elkaar geregen als kralen.

Modellen van deze ‘fluyt’, zoals het schip dat deels achter Lopulissa’s werk te zien is, werden door lokale ambachtslieden op de Molukken gemaakt voor de buitenlandse markt. Het is een directe herinnering aan de historische kruidnagelhandel van de Molukken naar Nederland via de VOC. De fluyt is een zeventiende-eeuws zeilschip met drie masten, ontworpen om grote ladingen te vervoeren van onder meer kruidnagel en nootmuskaat.