Underdeveloped: Nature, Naked, Children and Poverty (Onderontwikkeld: Natuur, Naakt, Kinderen en Armoede) (2024)

In het buitenland gingen de fotografen op zoek naar situaties, scènes en mensen die zij representatief vonden voor de landen, plaatsen, volken en levensstijlen die ze tegenkwamen. Of ze daadwerkelijk representatief waren, was geen vraag. Die foto’s hebben ons hier geleerd hoe de wereld daar eruitziet. De mensen daar hadden geen stem, geen stemrecht, geen invloed. Zij zelf hadden niets te zeggen over de beeldvorming.

Deze foto’s vormen nu collecties die functioneren als een visueel cultureel archief, een soort collectieve beeldbank waar we bewust en onbewust gebruik van maken. Deze beelden vormen onze wereldvisie. Vanaf een jonge leeftijd worden ze ons voorgeschoteld omdat ze worden gebruikt voor educatief materiaal in musea, media of in reclame. Het zijn de foto’s die iets ‘zeggen over de wereld om ons heen’.

Als het gaat om mensen van kleur; zien we voornamelijk natuur, naaktheid, kinderen en armoede. De foto’s tonen onderontwikkelde primitieve leefstijlen zonder mechanisatie of moderne productiemiddelen, mensen afgebeeld als onderdeel van de natuurlijke omgeving – vaak gedeeltelijk naakt en zonder schoenen – en kinderen die de onderontwikkelde metafoor belichamen van volken die moeten worden opgeleid, en simpelweg armoede. Deze beelden beïnvloeden onze blik op de wereld en wat we verwachten te zien wanneer we zelf reizen. Het heeft ook een impact op de manier waarop we ons verhouden tot de wereld. Wij, de onderontwikkelde westerse wereld, tegenover de ‘onderontwikkelde’ rest van de wereld.