Two Boys (2026)

Het werk Two Boys toont twee jongens die slechts gedeeltelijk zichtbaar zijn achter een laag textiel. Hun gezichten en lichamen worden deels verhuld en deels onthuld door een opengewerkt patroon, waardoor de toeschouwer voortdurend heen en weer beweegt tussen zien en niet zien. Het laat zien dat identiteit nooit volledig zichtbaar is, maar altijd wordt gefilterd door persoonlijke ervaringen, culturele achtergronden en de manier waarop we naar elkaar kijken.

Het textiel, zoals dat van een tafelkleed, verwijst naar de huiselijke omgeving en de herinneringen die mensen met zich meedragen, maar vormt tegelijkertijd een sluier die afstand creëert. Achter de lagen van het werk schuilt een mens met een verhaal dat zich niet direct prijsgeeft.