Zwei Wölfinnen (2023)

Zwei Wölfinnen is een sculpturaal koppel she-wolves: de ene lijkt op een opgezette wolf, de andere is gebaseerd op het iconische klassieke bronzen beeld van een wolvin in de Capitolijnse Musea in Rome.

Wolven zijn wilde dieren die een grote rol spelen in de verbeelding van de mensheid en in verschillende culturen verschillende eigenschappen hebben: ze worden gezien als wreed en meedogenloos, dom of dreigend, hebzuchtig en destructief, of in sommige culturen in verband gebracht met hekserij en magische transformatie (weerwolf), terwijl anderen het dier associëren met onafhankelijkheid en vrijheid (eenzame wolf), moed en kracht, sluwheid en intelligentie. Een terugkerend motief is dat de wolf de beschermer en verzorger wordt van menselijke baby’s: de bekendste voorbeelden zijn Zoroaster, Romulus en Remus, en Rudyard Kipling’s fictieve personage Mowgli – allemaal zouden ze door een wolvin zijn gevoed en door een roedel wolven zijn grootgebracht.

Dan verdwijnt de illusie – zoals bij alle opgezette dieren – wanneer we zien hoe de grootschalige figuren instorten en zich opnieuw vormen, waardoor de uitgebreide constructie zichtbaar wordt die hun voortdurende beweging mogelijk maakt. De nieuwe werken zijn een verdere ontwikkeling van Bismarcks serie monumentale instortende sculpturen die in 2023 te zien waren in de solotentoonstelling van de kunstenaar in de Berlinische Galerie. Ze bootsen het mechanisme na van handpoppen met miniatuurdieren. Het instorten van het lichaam van het dier in delen – en daarmee het verdwijnen van de aanvankelijke illusie van de intactheid van de dierensculpturen – brengt een bedwelmende mix van macht, nieuwsgierigheid en, zoals bij veel hedendaagse ontmoetingen met dieren, medelijden en misschien zelfs schaamte met zich mee.