Grandma’s Cubby

Grandma’s Cubby – letterlijk vertaald als “Oma’s Knusse Hoekje” – probeert een visie uit te lichten waarmee we kunnen overleven in een omgeving die soms benauwend en begrensd aanvoelt. Zo’n omgeving kan een overvolle ruimte zijn, waarin van alles zweeft tussen belangrijk en onbelangrijk – sporen van onuitgesproken angst en trauma die kleven aan objecten en uitgesproken woorden.

Oma’s Knusse Hoekje is een replica van het kleine hoekje dat de kunstenaar lange tijd bewoonde. Het maken van allerlei soorten verzamelingen is voor haar een manier om grip te krijgen en ruimte om te ademen te creëren – zowel letterlijk als figuurlijk – te midden van de chaos en het verzamelen. Het ordenen van spullen is een eenvoudige handeling die helpt om structuur aan te brengen in een wereld van wanorde, leven en sterven.

“Ik noem de ruimte Oma’s Knusse Hoekje, omdat het leek op de plek waar mijn oma het grootste deel van haar dagen doorbracht. Maar het zou net zo goed de kamer van andere oma’s kunnen zijn, ouderfiguren, andere mensen – mensen met de neiging om alles aandachtig te observeren, hardnekkig op te ruimen, stil te luisteren en verhalen te vertellen zonder zich druk te maken over de grens tussen feit en fictie. Het creëren van zo’n knus hoekje te midden van puin en rommel staat symbool voor veerkracht: de kracht om door te gaan en het vermogen om alles te gebruiken – zelfs gevoelens die zijn weggegooid.”