Bury Our Weapons, Not Our Bodies Mask 1 & 2

In Yael Bartana haar film The Undertaker dienen de getoonde maskers als symbolische schilden, die de deelnemers transformeren tot stille getuigen van een collectieve verzetsdaad. Deze minimalistische zwart-witte ontwerpen roepen rituele en militaire esthetiek op, en creëren een visuele taal die culturele grenzen overstijgt. De maskers functioneren zowel als beschermende als performatieve elementen en verenigen de groep, waarbij solidariteit belangrijker wordt dan individuele identiteit. Getoond naast versteende wapens nodigen ze kijkers uit om na te denken over een toekomst waarin geweld ritueel wordt begraven, en het collectieve geheugen bewaard blijft via symbolische handelingen van rouw en verzet.