A Thousand Sunsets (2026)

In A Thousand Sunsets vertaalt Atousa Bandeh de kleuren van talloze zonsondergangen naar een monumentaal textiellandschap. Lagen van alledaagse stoffen, kant, tafelkleedjes en huishoudtextiel zijn gecombineerd met verf en pigment tot een sculpturaal geheel dat doet denken aan een berglandschap, een gordijn of een schuilplaats.

De huiselijke materialen dragen associaties met herinnering en migratie en verwijzen naar een thuis dat tastbaar dichtbij kan lijken, maar tegelijk onbereikbaar blijft. De uitbundige, soms bijna kitscherige patronen krijgen zo een andere lading: wat op het eerste gezicht decoratief oogt, wordt een drager van persoonlijke en culturele herinneringen. De steeds terugkerende zonsondergang markeert het verstrijken van de tijd en het verlangen naar een thuis dat in de herinnering blijft voortbestaan.