Reynold Reynolds
Na een studie natuurkunde voltooide Reynold Reynolds een opleiding film en fotografie aan de School of Visual Arts in New York City. Reynolds won diverse prijzen, waaronder de Joseph H. Hazen Rome Prize in 2013. Zijn werk wordt internationaal getoond.
Met een achtergrond in filosofie en natuurkunde heeft Reynold Reynolds een bijzondere filmpraktijk ontwikkeld waarin hij zich bedient van wetenschappelijke onderzoeksmethodes. Door variabelen uit de werkelijkheid subtiel en één voor één te bewerken, onthult hij grotere, onderliggende verbanden. In zijn films maakt Reynolds ons bewust van de slechts kleine kaders die we gebruiken om de complexe werkelijkheid te bevatten.
De analytische films van Reynold Reynolds tonen vaak extreme fysieke en psychologische situaties die tegelijkertijd afschrikken als aantrekken. Reynolds’ typische filmtaal is gebaseerd op transformatie, consumptie en verval. In veel van zijn films staat de relatie van de mens tot het begrip ‘tijd’ centraal. Meestal draait Reynold op 16 mm-film, wat geschiedenis en nostalgie oproept en doet denken aan de handmatige uitstraling van de vroege film.