Karin Arink
Na eerdere opleidingen aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en de Rijksakademie in Amsterdam, rondde Karin Arink onlangs een master af aan het Rotterdamse Piet Zwart Institute. In 1992 won ze de Prix de Rome voor beeldhouwen.
Karin Arink maakt beelden en installaties in diverse materialen, waaronder textiel en keramiek. Vaak zijn dit half dierlijke, half menselijke figuren die zich rekken, plooien en strekken: ‘wezens’, zoals de kunstenaar het noemt. Arinks sensitieve werk gaat over het lichaam dat zich transformeert, blootgeeft of juist verbergt. Door te verwijzen naar een (soms letterlijk) voelbare vorm van lichamelijkheid, toont Arink de kwetsbaarheid en hulpeloosheid van de mens. Ze onderzoekt de menselijke mogelijkheden tot maakbaarheid, maar ook het onvermogen en ongrijpbare. Ook haar werken in deze tentoonstelling verkennen deze thema’s. Waar ‘Hiding behind the shine’ een geabstraheerde vermomming van haar eigen beeltenis laat zien, refereert de titel van het werk ‘Misamee’ aan een citaat uit het fantasyboek ‘Everville’ (1994) van de Amerikaanse schrijver Clive Barker: “Misamee? Oh, that’s a word the sailors use. It means something they find out at sea that’s not really made yet.”