Gabrielle van de Laak
Gabrielle van de Laak studeerde aan de AKI in Enschede en Academie St. Joost in Breda. In 1986 won ze de Titia Buning Bongersprijs, in 2005 de Jeanne Oostingprijs voor de aquarelleerkunst. Ze wordt vertegenwoordigd door Galerie Nouvelles Images in Den Haag.
De schilderijen en aquarellen van Gabrielle van de Laak kennen elk een eigen ontstaansproces. In de werken op papier gaat het Van de Laak vooral om materiaalgebruik. De verschillende materialen ziet ze als metafoor voor de vele aspecten van de menselijke natuur: de kwetsbaarheid van een potloodlijn of de vastberadenheid van een stempelafdruk. Het papier vormt een lichaam, kleur de emoties. Het hanteren van een consequente stijl of uitwerken van een eenduidig onderwerp zijn hierbij minder belangrijk.
Voor haar schilderijen put Van de Laak vaak uit haar directe omgeving. Woonachtig in de uiterwaarden van De Waal, kan haar een bepaald soort licht opvallen, of een specifiek element in het weidse landschap. Het maakproces draait vervolgens om het bereiken van een zo getrouw mogelijke weergave van die observatie. Geleidelijk neemt de intuïtie het echter over: naar eigen zeggen dicteert het schilderij uiteindelijk haar eigen wetten. Hoewel de werkwijzen van elkaar verschillen, draaien zowel de schilderijen als de aquarellen om ruimte, licht en kleur.